دایناسورها با تصاویر 3 بُعدی دایناسورها با تصاویر 3 بُعدی 28 صفحه رنگی با کاغذ گلاسه قطع: رحلی مناسب برای نوجوانان 8-15 سال جذاب و خواندنی. به همراه عینک مخصوص. دارای تصاویر سه بعدی که با عینک مخصوص قابل دیدن است. دایناسورها با تصاویر 3 بُعدی درباره دایناسورها بیشتر بدانیم: دایناسورها دایناسورها گروهی شگفتانگیز از […]
تضمین بهترین قیمت
موجود در انبار
ارسال در 1 روز کاری
28 صفحه رنگی با کاغذ گلاسه
قطع: رحلی
مناسب برای نوجوانان 8-15 سال
جذاب و خواندنی.
به همراه عینک مخصوص.
دارای تصاویر سه بعدی که با عینک مخصوص قابل دیدن است.
درباره دایناسورها بیشتر بدانیم:
دایناسورها گروهی شگفتانگیز از جانوران بودند که میلیونها سال پیش بر روی زمین زندگی میکردند و امروزه یکی از جذابترین موضوعات علمی برای انسانها به شمار میروند.
نخستین دایناسورها حدود ۲۳۰ میلیون سال پیش، در دورهٔ تریاس، روی زمین ظاهر شدند و در طول میلیونها سال به گونههای بسیار متنوعی تکامل پیدا کردند.
آنها در دورههای تریاس، ژوراسیک و کرتاسه زندگی میکردند و برای مدت بسیار طولانی بر بسیاری از زیستبومهای خشکی زمین فرمانروایی داشتند.
دایناسورها از نظر اندازه، شکل بدن، نوع تغذیه و شیوهٔ زندگی تفاوت بسیار زیادی با یکدیگر داشتند و برخی از آنها بسیار کوچک و برخی دیگر غولپیکر بودند.
یکی از شناختهشدهترین دایناسورها تیرانوسوروس رکس یا تیرکس بود که در اواخر دورهٔ کرتاسه زندگی میکرد و آروارههای قدرتمند و دندانهای بزرگی داشت.
تیرکس گوشتخوار بود و احتمالاً از جانوران دیگر تغذیه میکرد، اما دانشمندان همچنان دربارهٔ برخی جنبههای رفتار و شیوهٔ شکار آن پژوهش میکنند.
در مقابل، دایناسورهایی مانند تریسراتوپس گیاهخوار بودند و با داشتن سه شاخ روی سر و یک صفحهٔ استخوانی بزرگ در پشت سر، ظاهر بسیار خاصی داشتند.
این تصاویر تزئینی می باشند.
یکی دیگر از دایناسورهای معروف، براکیوسور بود که گردنی بسیار بلند داشت و از گیاهان موجود در قسمتهای بالایی درختان تغذیه میکرد.
استگوسوروس نیز دایناسوری گیاهخوار بود که صفحات استخوانی بزرگی در امتداد پشت خود و خارهایی در انتهای دم داشت.
بسیاری از دایناسورهای گیاهخوار برای دفاع از خود در برابر شکارچیان، از اندازهٔ بزرگ بدن، شاخ، دم قدرتمند یا گروهی زندگی کردن استفاده میکردند.
دایناسورها فقط جانوران غولپیکر نبودند و برخی گونهها اندازهای در حدود یک مرغ یا حتی کوچکتر داشتند و بدن سبک و چابکی داشتند.
یکی از مهمترین کشفیات علمی دربارهٔ دایناسورها این است که پرندگان امروزی از نسل گروهی از دایناسورهای تروپود به وجود آمدهاند.
به همین دلیل، از دیدگاه علمی، میتوان پرندگان را دایناسورهای زندهٔ امروزی دانست و این موضوع نشان میدهد که همهٔ دایناسورها به طور کامل منقرض نشدهاند.
بدن برخی دایناسورها با پر پوشیده شده بود و کشف فسیلهای دارای آثار پر به دانشمندان کمک کرده است تصویر دقیقتری از ظاهر واقعی آنها به دست آورند.
دانشمندان برای شناخت دایناسورها بیشتر از فسیلها استفاده میکنند؛ فسیلها شامل استخوانها، دندانها، ردپاها، تخمها و حتی آثار پوست و پر هستند.
با بررسی فسیلها، دانشمندان میتوانند دربارهٔ اندازه، ساختار بدن، رژیم غذایی، حرکت و محیط زندگی دایناسورها اطلاعات ارزشمندی به دست آورند.
ردپاهای فسیلشده نیز اطلاعات مهمی دربارهٔ سرعت حرکت و نحوهٔ راه رفتن دایناسورها در اختیار دیرینهشناسان قرار میدهند.
تخمها و لانههای فسیلشده نشان دادهاند که برخی دایناسورها برای تولیدمثل لانه میساختند و احتمالاً از تخمها یا جوجههای خود مراقبت میکردند.
برخی شواهد نشان میدهند که تعدادی از دایناسورها رفتارهای اجتماعی داشتند و احتمالاً به صورت گروهی حرکت یا زندگی میکردند.
دایناسورها در مناطق مختلف جهان زندگی میکردند و فسیلهای آنها در قارههای گوناگون پیدا شده است؛ این موضوع نشان میدهد پراکندگی آنها بسیار گسترده بوده است.
در دوران زندگی دایناسورها، شکل قارهها با امروز متفاوت بود و تغییرات آبوهوایی و زمینشناختی به تدریج محیطهای زندگی آنها را تغییر میداد.
یکی از بزرگترین پرسشهای مربوط به دایناسورها، دلیل انقراض گستردهٔ آنها در حدود ۶۶ میلیون سال پیش است.
دانشمندان امروزه معتقدند برخورد یک سیارک بزرگ با زمین در منطقهای که امروزه مکزیک قرار دارد، نقش اصلی را در این رویداد داشته است.
این برخورد مقدار زیادی گردوغبار و مواد را وارد جو کرد و احتمالاً باعث کاهش نور خورشید، تغییرات شدید آبوهوایی و اختلال در زنجیرههای غذایی شد.
فعالیتهای آتشفشانی و تغییرات اقلیمی نیز ممکن است در آن زمان بر شرایط زمین تأثیر گذاشته باشند و به شدت گرفتن بحران انقراض کمک کرده باشند.
در پایان دورهٔ کرتاسه، بسیاری از گونههای دایناسورها از بین رفتند و همراه با آنها تعداد زیادی از جانوران و گیاهان دیگر نیز منقرض شدند.
با این حال، گروهی از دایناسورها که اجداد پرندگان امروزی بودند، توانستند از این بحران جان سالم به در ببرند و به تکامل خود ادامه دهند.
پس از میلیونها سال، دانشمندان با کشف فسیلها توانستند بخشهایی از تاریخ دایناسورها را بازسازی کنند و اطلاعات بیشتری دربارهٔ زندگی آنها به دست آورند.
امروزه موزههای تاریخ طبیعی در سراسر جهان اسکلتها و فسیلهای دایناسورها را به نمایش میگذارند و این آثار علاقهٔ کودکان و بزرگسالان را به علم افزایش میدهند.
فیلمها، کتابها، مستندها و بازیهای رایانهای نیز باعث شدهاند دایناسورها به بخشی مشهور از فرهنگ عمومی تبدیل شوند.
با وجود اطلاعات فراوان، هنوز پرسشهای زیادی دربارهٔ دایناسورها وجود دارد و هر فسیل جدید میتواند بخشی از این داستان بسیار قدیمی را روشن کند.
مطالعهٔ دایناسورها فقط شناخت جانوران منقرضشده نیست، بلکه به دانشمندان کمک میکند تاریخ زمین، تغییرات اقلیمی، تکامل جانوران و چگونگی شکلگیری زیستبومهای گذشته را بهتر بشناسند.
داستان دایناسورها نشان میدهد زمین در طول تاریخ خود بارها دستخوش تغییرات عظیم شده و زندگی توانسته است با شرایط جدید سازگار شود.
دایناسورها پس از بیش از ۱۶۰ میلیون سال حضور در تاریخ زمین، اثری ماندگار در علم و تخیل انسانها بر جای گذاشتهاند و هنوز یکی از جذابترین موضوعات پژوهشهای دیرینهشناسی هستند.
نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.