خرید قسطی با تربپی
۴ قسط، بدون کارمزد
بدون ضامن، بدون سود
دکمه فروش ویژه
منظومه شمسی با تصاویر 3 بُعدی منظومه شمسی با تصاویر 3 بُعدی 28 صفحه رنگی با کاغذ گلاسه قطع: رحلی مناسب برای نوجوانان 8-15 سال جذاب و خواندنی. به همراه عینک مخصوص سه بعدی. دارای تصاویر سه بعدی که با عینک مخصوص قابل دیدن است. منظومه شمسی با تصاویر 3 بُعدی درباره منظومه […]
تضمین بهترین قیمت
موجود در انبار
ارسال در 1 روز کاری
28 صفحه رنگی با کاغذ گلاسه
قطع: رحلی
مناسب برای نوجوانان 8-15 سال
جذاب و خواندنی.
به همراه عینک مخصوص سه بعدی.
دارای تصاویر سه بعدی که با عینک مخصوص قابل دیدن است.
منظومهٔ شمسی مجموعهای عظیم از خورشید، هشت سیاره، قمرهای آنها، سیارکها، دنبالهدارها، سیارههای کوتوله و اجرام کوچکتر فضایی است که همگی تحت تأثیر گرانش خورشید قرار دارند.
خورشید در مرکز منظومهٔ شمسی قرار گرفته و حدود ۹۹٫۸ درصد جرم کل منظومهٔ شمسی را در خود جای داده است؛ این ستاره منبع اصلی نور و گرمای سیارات و دیگر اجرام منظومه است.
دانشمندان معتقدند منظومهٔ شمسی حدود ۴٫۶ میلیارد سال پیش از ابری بزرگ از گاز و غبار کیهانی شکل گرفت که بر اثر گرانش شروع به فروپاشی و چرخش کرد.
بخش عمدهٔ مواد این ابر در مرکز آن جمع شد و خورشید را تشکیل داد، در حالی که باقی مواد به تدریج به یک صفحهٔ چرخان تبدیل شدند و سیارات و سایر اجرام را به وجود آوردند.
چهار سیارهٔ نزدیک به خورشید یعنی عطارد، زهره، زمین و مریخ، سیارات سنگی یا درونی نامیده میشوند و سطحی جامد و نسبتاً چگال دارند.
عطارد نزدیکترین سیاره به خورشید و کوچکترین سیارهٔ منظومهٔ شمسی است و به دلیل فاصلهٔ کم از خورشید، تغییرات دمایی بسیار شدیدی میان روز و شب دارد.
زهره دومین سیاره از خورشید است و به دلیل جو بسیار ضخیم و غنی از دیاکسیدکربن، گرمترین سیارهٔ منظومهٔ شمسی به شمار میرود.
زمین سومین سیاره از خورشید و تنها جهان شناختهشدهای است که در آن حیات وجود دارد؛ وجود آب مایع، جو مناسب و شرایط دمایی مطلوب از عوامل مهم آن هستند.
مریخ چهارمین سیارهٔ منظومهٔ شمسی است و به دلیل وجود اکسید آهن روی سطح آن، رنگی مایل به قرمز دارد و به «سیارهٔ سرخ» مشهور شده است.
پس از مریخ، کمربند اصلی سیارکها قرار دارد که هزاران و حتی میلیونها جرم سنگی و فلزی در آن به دور خورشید حرکت میکنند.
چهار سیارهٔ بیرونی یعنی مشتری، زحل، اورانوس و نپتون بسیار بزرگتر از سیارات سنگی هستند و بیشتر از گازها و مواد یخی تشکیل شدهاند.
مشتری بزرگترین سیارهٔ منظومهٔ شمسی است و آنقدر عظیم است که جرم آن از مجموع جرم سایر سیارات منظومهٔ شمسی بیشتر است.
زحل دومین سیارهٔ بزرگ منظومهٔ شمسی است و به دلیل داشتن مجموعهای گسترده و زیبا از حلقههای یخی و سنگی، یکی از شناختهشدهترین اجرام آسمانی است.
اورانوس سیارهای غولپیکر و یخی است که محور چرخش آن به شکل غیرمعمولی بسیار مایل است و به همین دلیل گاهی مانند توپی غلتان در مدار خود توصیف میشود.
نپتون دورترین سیارهٔ اصلی منظومهٔ شمسی است و به دلیل فاصلهٔ زیاد از خورشید، سال آن بسیار طولانیتر از سال زمین است.
هر یک از سیارات منظومهٔ شمسی دارای ویژگیهای متفاوتی هستند و برخی از آنها قمرهای طبیعی دارند که به دور سیارهٔ اصلی خود گردش میکنند.
زمین یک قمر طبیعی به نام ماه دارد، اما برخی سیارات مانند مشتری و زحل دهها قمر شناختهشده دارند که هرکدام ویژگیهای علمی جالبی دارند.
علاوه بر سیارات، منظومهٔ شمسی دارای سیارههای کوتولهای مانند پلوتو، سرس، اریس، هائومیا و ماکیماکی است که شرایط متفاوتی با هشت سیارهٔ اصلی دارند.
پلوتو زمانی به عنوان نهمین سیارهٔ منظومهٔ شمسی شناخته میشد، اما در سال ۲۰۰۶ در گروه سیارههای کوتوله قرار گرفت و اکنون یکی از اجرام مهم کمربند کویپر محسوب میشود.
کمربند کویپر منطقهای گسترده در بخش بیرونی منظومهٔ شمسی است که تعداد زیادی جرم یخی، دنبالهدار و سیارهٔ کوتوله در آن وجود دارد.
دنبالهدارها اجرامی هستند که بیشتر از یخ، غبار و مواد سنگی تشکیل شدهاند و هنگام نزدیک شدن به خورشید، گرمای خورشید باعث ایجاد هاله و گاهی دمی درخشان در اطراف آنها میشود.
فراتر از کمربند کویپر، دانشمندان وجود ناحیهای بسیار دور به نام ابر اورت را پیشبینی کردهاند که احتمالاً سرچشمهٔ بسیاری از دنبالهدارهای بلنددوره است.
تمام سیارات منظومهٔ شمسی در مدارهایی به دور خورشید حرکت میکنند و نیروی گرانش خورشید نقش اصلی را در حفظ این حرکتهای مداری دارد.
سیارات همچنین حول محور خود میچرخند و مدت این چرخش در هر سیاره متفاوت است؛ برای مثال، زمین تقریباً هر ۲۴ ساعت یک بار به دور محور خود میچرخد.
حرکت زمین به دور خورشید نیز حدود ۳۶۵ روز و یکچهارم روز طول میکشد و همین حرکت همراه با ویژگیهای محور زمین، نقش مهمی در ایجاد فصلها دارد.
منظومهٔ شمسی تنها بخش کوچکی از کهکشان راه شیری است و خورشید نیز یکی از صدها میلیارد ستارهای است که در این کهکشان وجود دارند.
فاصلههای میان اجرام منظومهٔ شمسی بسیار زیاد است و برای اندازهگیری آنها معمولاً از واحد نجومی استفاده میشود که تقریباً برابر با فاصلهٔ متوسط زمین تا خورشید است.
کاوش منظومهٔ شمسی از طریق تلسکوپها، ماهوارهها، فضاپیماها و رباتهای تحقیقاتی به دانشمندان کمک کرده است اطلاعات ارزشمندی دربارهٔ سیارات و قمرهای آنها به دست آورند.
فضاپیماهای مختلف از کنار سیارات عبور کرده یا روی برخی از آنها و قمرهایشان فرود آمدهاند و تصاویر و دادههای علمی فراوانی به زمین ارسال کردهاند.
مطالعهٔ منظومهٔ شمسی به دانشمندان کمک میکند گذشتهٔ زمین، چگونگی شکلگیری سیارات و احتمال وجود شرایط مناسب برای حیات در دیگر نقاط کیهان را بهتر درک کنند.
امروزه منظومهٔ شمسی همچنان یکی از مهمترین موضوعات پژوهشهای فضایی است و هر مأموریت جدید میتواند اطلاعات تازهای دربارهٔ این خانوادهٔ شگفتانگیز کیهانی آشکار کند.
در نهایت، منظومهٔ شمسی نمونهای کوچک اما بسیار پیچیده از یک سامانهٔ سیارهای است که در آن خورشید، سیارات، قمرها و اجرام کوچکتر در هماهنگی گرانشی شگفتانگیزی در حرکت هستند.
دیدگاهها
هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.